Nasıl içliyim, nasıl sinirli, nasıl öfkeli. Taşıdığım çocuğa, oturduğum masaya, sana. Hani verseler bi silah düşünürmüyüm 5 dakika. Belki. Belkide çekerim tetiği, izlerim silahın ucunda patlayan merminin sana doğru yönelişini, son anda bi pişmanlık oluşur mu içimde?. Belki.
Öyle kızgınım ki kendime, yalancı yüzlere... şimdi al pılını pırtını çek git deseler bekler miyim acaba 5 dakika. Belki. Belki tam tren kalkacakken izlerim seni. Duruşun içime mıh gibi işler, pişman olurum, Belki...
Rahmi Koç Müzesi
6 saat önce
0 yorum:
Yorum Gönder